Allah Karşına Senin Gibi Birini Çıkarsın Hayatın içinde sıkça duyduğumuz bazı sözler vardır ki, birkaç kelimeden ibaret görünse de derin anlamlar taşır. İşte bunlardan biri de şudur: “Allah karşına senin gibi birini çıkarsın.” Bu söz kimi zaman öfkeyle söylenmiş bir beddua gibi algılanır, kimi zaman da iyi niyetle edilmiş bir dua gibi. Oysa aslında bu cümle, insanın kendisiyle yüzleşmesini sağlayan en güçlü aynalardan biridir. Düşünün... Eğer biri size bu sözü söylediğinde içiniz rahat ediyorsa, vicdanınız huzurluysa, muhtemelen hayatınız boyunca insanlara karşı adil olmaya çalışmışsınız demektir. Kimsenin hakkını yememiş, güvenini boşa çıkarmamış, dostluğun kıymetini bilmiş ve elinizden geldiğince iyilik yapmışsınızdır. Çünkü insan bilir ki, bu dünyada ne verirse bir gün onunla karşılaşacaktır. Ancak herkes bu sözü aynı rahatlıkla karşılayamaz. Verdiği sözleri unutanlar, çıkarları uğruna dostlukları harcayanlar, güveni istismar edenler, insanların kalplerini kırıp hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam edenler için bu söz bir hatırlatmadır. Çünkü insan en çok kendi yaptıklarıyla yüzleşmekten korkar. Hayat aslında büyük bir aynadır. Attığınız her adım, söylediğiniz her söz ve yaptığınız her davranış bir gün dönüp dolaşıp sizi bulur. Bugün ektiğiniz iyilik tohumu yarın gölgesinde dinleneceğiniz bir çınara dönüşebilir. Ama attığınız kötülük tohumları da zamanı geldiğinde kapınızı çalmayı ihmal etmez. Bu yüzden mesele başkalarını yargılamak değil, önce kendimize bakabilmektir. Ben, “Allah karşına senin gibi birini çıkarsın.” sözünü duyduğumda huzur duyan insanlardan olmak isterim. Çünkü inanıyorum ki iyilik de kötülük de sahibini bulur. İnsan, başkalarına reva gördüğünü kendisine de yakıştırabiliyorsa doğru yoldadır. Belki bugün hepimiz birkaç dakika durup aynaya bakmalıyız. Kırdığımız kalpleri, tuttuğumuz dostlukları, verdiğimiz emekleri ve bıraktığımız izleri düşünmeliyiz. Eğer vicdanımız bize “Rahat ol” diyorsa, dünyadaki en büyük zenginliklerden birine sahibiz demektir. Çünkü temiz bir vicdanın değeri hiçbir servetle ölçülemez. İnsan geride ne kadar mal, mülk veya makam bırakırsa bıraksın, asıl mirası karakteridir. İnsanlar bir gün sizi sahip olduklarınızla değil, nasıl biri olduğunuzla hatırlayacaktır. Ve belki de hayatın sonunda geriye kalan en kıymetli şey, ardınızdan söylenen şu cümledir: “İyi bir insandı.”