Paradan Önce İnsan Olabilmek

Hayat insana çok şey öğretiyor… Kimi zaman yoklukla, kimi zaman insanların gerçek yüzüyle sınanıyor insan. Bu dünyada herkes daha fazlasını kazanmanın, daha yükseğe çıkmanın, daha güçlü görünmenin peşinde koşarken; bazı insanlar sadece adam gibi kalabilmenin derdini taşıyor. Ben de onlardan biri oldum. Hiç kimsenin malında mülkünde gözüm olmadı. Kimsenin başarısını kıskanıp arkasından konuşmadım. Çünkü insanın karakteri, elindekilerle değil; elindekilere rağmen nasıl biri olduğu ile ölçülür. Bugün dönüp baktığımda vicdanımı rahat tutan en büyük zenginliğim de budur. Samimiyet benim için her zaman kutsal oldu. Bir insan yüzüme gülüyorsa ben de ona yüreğimi açtım. Fakat gördüm ki bazıları dostluğu menfaat için kullanıyor, bazıları ise insanların güvenini basamak yapıyor. Ben bunu hiçbir zaman beceremedim. Çünkü bana güvenen bir insanın gözünün içine baka baka ihanet etmek, bana göre insanlığın en ağır ayıplarından biridir. Belki büyük servetler kazanmadım, belki çok güçlü bir makam sahibi olmadım ama kimsenin ahını da sırtıma yük etmedim. Gece başımı yastığa koyduğumda vicdanım rahatsa, benim için en büyük zenginlik budur. Bugün birçok insanın cebinde para olabilir ama kalbinde huzur yok. Çünkü haramla büyüyen hiçbir şey insana gerçek mutluluk getirmez. Benim anlayışıma göre hayat; kimseyi ezmeden, kimsenin hakkını yemeden, dürüstçe yaşayabilmektir. İnsan bazen kaybeder ama karakterini kaybetmediği sürece aslında kaybetmiş sayılmaz. Çünkü gün gelir para biter, makam gider, çıkar ilişkileri sona erer ama insanın bıraktığı iz ve taşıdığı karakter hep konuşulur. O yüzden herkes kendi kalbinin ekmeğini yesin. Ben elimdekine şükretmeyi, kimsenin hakkına girmeden yaşamayı yeterli gördüm. Az olsun ama temiz olsun dedim. Çünkü huzur; çok şeye sahip olmakta değil, harama bulaşmadan yaşayabilmektedir.