İslam Siyasetin Aracı Değil, Hayatın Rehberidir

Son yıllarda bazı siyasi partilere baktığımda, sanki bu ülkede İslam’ı yalnızca kendileri temsil ediyormuş gibi bir anlayış görüyorum. Bu söylemler beni düşündürüyor. Oysa bu topraklarda dün de Müslümanlar vardı, bugün de var ve yarın da olacaktır. İnsanlar namazını kılıyor, orucunu tutuyor, zekâtını veriyor, kul hakkından kaçınmaya çalışıyor. Bunların hiçbiri bir siyasi partinin varlığıyla başlamadı, yokluğuyla da sona ermeyecek. Siyaset elbette inançlı insanların da içinde olduğu bir alandır. Ancak dini değerleri siyasi rekabetin merkezine koymak, “İslam sadece bizimle yaşanıyor” algısı oluşturmak doğru bir yaklaşım değildir. Çünkü İslam hiçbir grubun, hiçbir partinin ya da hiçbir kişinin tekelinde değildir. Bir de işin başka bir yönü var. Topluma dini hassasiyetler üzerinden seslenenlerin, söyledikleriyle yaşadıkları arasında da bir uyum olması gerekir. Dürüstlük, adalet, kul hakkı, tevazu ve ahlak; İslam’ın en önemli ölçüleridir. Bunlar olmadan sadece söylemlerle dindarlık iddiasında bulunmak, insanların zihninde soru işaretleri oluşturur. Benim inancıma göre İslam, başlı başına bir hayat nizamıdır. Adaletiyle, ahlakıyla, merhametiyle ve doğruluğuyla insanlara yol gösterir. Bu yüzden onu günlük siyasi tartışmaların içine çekmek yerine, evrensel değerleriyle yaşamak ve yaşatmak daha anlamlıdır. Kimsenin inancını sorgulamak bana düşmez. Ancak hiçbir siyasi hareketin de “İslam sadece bizimle vardır” anlayışını benimseyerek toplumun ortak değerlerini sahiplenmeye çalışmasını doğru bulmuyorum. Çünkü İslam, partilerin değil; samimiyetle yaşayan, güzel ahlakı kendine rehber edinen bütün insanların ortak değeridir. Din, ayrıştırmanın değil birleştirmenin; çıkarın değil vicdanın; siyasetin değil, insanlığın ve adaletin yoludur.