Anasayfa Yazarlar İsmail ER Yazı Detayı Bu yazı 67 kez okundu.

Köşe Yazarı

İsmail ER

ortachaber@outlook.com.tr

Emek Nerede, Adalet Nerede?

Bazen insan gerçekten sormadan edemiyor: Bu ülkede emek nerede, adalet nerede? Bir yanda ömrünü çalışarak geçiren milyonlar var. Sabahın karanlığında işe giden işçiler, güneşin altında tarlasını süren çiftçiler, sabah kepenk açıp gece geç saatlere kadar ayakta duran esnaflar… Yıllarca çalışıyorlar. Her ay maaşlarından prim kesiliyor. 25 yıl, 30 yıl boyunca sisteme katkı sağlıyorlar. Ama emekli olduklarında aldıkları maaşa baktığınızda insanın içi burkuluyor. Çünkü yılların emeğinin karşılığı çoğu zaman geçinmeye bile yetmiyor. Şimdi bir de diğer tabloya bakalım. Sadece birkaç yıl milletvekilliği yapmış bir kişi, ödediği primle kıyaslandığında son derece yüksek bir emekli maaşı alabiliyor. Rakamlar ortada. Bugün bir milletvekili emeklisi yaklaşık 177 bin lira maaş alabiliyor. Aynı ülkede milyonlarca emekli ise kira, fatura ve market arasında sıkışmış bir hayat sürüyor. İşte insanın aklı burada karışıyor. Ben burada kimseyi hedef göstermek için yazmıyorum. Bu mesele kişiler meselesi değil; sistem meselesidir. Bir vatandaş olarak sormak zorundayım: Hak bunun neresinde? Hukuk bunun neresinde? Adalet bunun neresinde? Bir ülkede emeğin değeri düşerse, toplumun adalet duygusu da zedelenir. Çünkü adalet sadece mahkeme salonlarında aranmaz. Adalet; maaşta, fırsatta, sosyal haklarda ve hayatın her alanında hissedilmesi gereken bir duygudur. Emeklilik maaşı bir lütuf değildir. Bu maaş, yıllarca ödenmiş primlerin ve dökülmüş alın terinin karşılığıdır. Ama bugün ortaya çıkan tabloya baktığımızda, emeklilik bazıları için birkaç yılın sonunda büyük bir imkâna dönüşürken, bazıları için bir ömür çalışmanın sonunda bile bitmeyen bir geçim mücadelesi haline geliyor. Benim itirazım işte tam da buradadır. Bir ülkede adaletin gerçek ölçüsü, en güçlü olanın ne kadar kazandığı değil; en çok çalışan insanın emeğinin ne kadar karşılık bulduğudur. Eğer bu ülkede emeğin değeri gerçekten korunacaksa, sistem herkes için eşit olmalıdır. Çünkü adalet; bir kesimin rahat yaşaması değil, herkesin hakkının korunmasıdır. İşte bu yüzden tekrar soruyorum: Emek nerede, adalet nerede?

Pencereyi Kapat

Ekleme Tarihi: 06 Mart 2026 -Cuma

Emek Nerede, Adalet Nerede?

Bazen insan gerçekten sormadan edemiyor:
Bu ülkede emek nerede, adalet nerede?

Bir yanda ömrünü çalışarak geçiren milyonlar var. Sabahın karanlığında işe giden işçiler, güneşin altında tarlasını süren çiftçiler, sabah kepenk açıp gece geç saatlere kadar ayakta duran esnaflar… Yıllarca çalışıyorlar. Her ay maaşlarından prim kesiliyor. 25 yıl, 30 yıl boyunca sisteme katkı sağlıyorlar.

Ama emekli olduklarında aldıkları maaşa baktığınızda insanın içi burkuluyor. Çünkü yılların emeğinin karşılığı çoğu zaman geçinmeye bile yetmiyor.

Şimdi bir de diğer tabloya bakalım.

Sadece birkaç yıl milletvekilliği yapmış bir kişi, ödediği primle kıyaslandığında son derece yüksek bir emekli maaşı alabiliyor. Rakamlar ortada. Bugün bir milletvekili emeklisi yaklaşık 177 bin lira maaş alabiliyor. Aynı ülkede milyonlarca emekli ise kira, fatura ve market arasında sıkışmış bir hayat sürüyor.

İşte insanın aklı burada karışıyor.

Ben burada kimseyi hedef göstermek için yazmıyorum. Bu mesele kişiler meselesi değil; sistem meselesidir. Bir vatandaş olarak sormak zorundayım:

Hak bunun neresinde?
Hukuk bunun neresinde?
Adalet bunun neresinde?

Bir ülkede emeğin değeri düşerse, toplumun adalet duygusu da zedelenir. Çünkü adalet sadece mahkeme salonlarında aranmaz. Adalet; maaşta, fırsatta, sosyal haklarda ve hayatın her alanında hissedilmesi gereken bir duygudur.

Emeklilik maaşı bir lütuf değildir. Bu maaş, yıllarca ödenmiş primlerin ve dökülmüş alın terinin karşılığıdır. Ama bugün ortaya çıkan tabloya baktığımızda, emeklilik bazıları için birkaç yılın sonunda büyük bir imkâna dönüşürken, bazıları için bir ömür çalışmanın sonunda bile bitmeyen bir geçim mücadelesi haline geliyor.

Benim itirazım işte tam da buradadır.

Bir ülkede adaletin gerçek ölçüsü, en güçlü olanın ne kadar kazandığı değil; en çok çalışan insanın emeğinin ne kadar karşılık bulduğudur.

Eğer bu ülkede emeğin değeri gerçekten korunacaksa, sistem herkes için eşit olmalıdır. Çünkü adalet; bir kesimin rahat yaşaması değil, herkesin hakkının korunmasıdır.