Orta Doğu’da ve İslam coğrafyasında yaşanan gelişmeler her kriz döneminde aynı soruyu yeniden gündeme getiriyor: Bu kadar büyük bir nüfus, bu kadar geniş bir coğrafya ve bu kadar güçlü ekonomik potansiyele rağmen neden ortak bir duruş sergilenemiyor? İslam dünyasının en mübarek zamanları olan Ramazan ve bayram günlerinde yaşanan gerilimler, saldırılar ve provokasyonlar artık dikkat çekici bir hale gelmiş durumda. Bu durumun tesadüf olduğunu söylemek zor. Çünkü bu tür zamanlar, manevi birlik ve dayanışmanın en güçlü olması gereken dönemlerdir. Tam da bu nedenle hedef alınmaları, aslında moral ve psikolojik bir mesaj taşır.  Bugün dünya genelinde onlarca Müslüman ülke, yüz milyonlarca değil milyarlarca insan ve ciddi ekonomik kaynaklar söz konusu. Petrol, doğal gaz, stratejik geçiş noktaları, genç nüfus ve ticari potansiyel… Bunların her biri tek başına bile büyük bir güç anlamına gelirken, birlikte düşünüldüğünde çok daha etkili bir tablo ortaya çıkıyor. Ancak gerçek şu ki; bu potansiyel çoğu zaman ortak bir iradeye dönüşemiyor. Ülkeler kendi iç meselelerine odaklanıyor, bölgesel rekabetler ön plana çıkıyor, diplomatik çekişmeler birlik duygusunun önüne geçiyor. Sonuçta ortaya güçlü ama dağınık bir yapı çıkıyor.  Oysa tarih bize şunu gösteriyor: Birlik olan toplumlar sayısal güçten daha fazlasını temsil eder. Ortak duruş, caydırıcılık oluşturur. Dayanışma, yalnızca askeri değil siyasi ve ekonomik anlamda da etkili olur. Bu nedenle asıl ihtiyaç yalnızca güç değil; koordinasyon, basiret ve ortak bir perspektiftir. Bugün İslam dünyasının en büyük sorunu, kaynak eksikliği değil; ortak hareket eksikliğidir. Sessizlik sürdükçe, dağınıklık devam ettikçe, dış müdahaleler ve saygısızlıklar daha kolay gerçekleşir. Ancak birlik sağlandığında, kimse bu coğrafyaya bu kadar rahat müdahale edemez. Gerçek güç, kalabalık olmak değil; birlikte hareket edebilmektir.  Gerçek caydırıcılık, silahların çokluğu değil; ortak iradenin kararlılığıdır. Ve belki de en önemlisi, ortak değerlerin sadece sözde değil, eylemde savunulmasıdır. Dağınık bir ümmet zayıf görünür; ama birlik olan bir topluluk karşısında hiçbir güç kolay kolay duramaz. Bu nedenle bugün ihtiyaç duyulan şey, yeni bir tartışma değil; ortak akıl, dayanışma ve güçlü bir duruştur.