“Dayı Gibi Dağ”

Hayatta bazı insanlar vardır; omuz verdiğinde dağ gibi hissettirir. İşte dayı da böyledir… Sadece bir akraba değil, bazen bir baba yarısı, bazen sırdaş, bazen de insanın arkasını yasladığı koca bir dağdır. Yeğen için dayı; çocuklukta elinden tutan, düştüğünde kaldıran, büyüdüğünde ise “Ben buradayım” demeden hissettiren adamdır. Çünkü bazı bağlar kan bağı olmanın ötesindedir. İçinde sadakat, fedakârlık ve tarifsiz bir sahiplenme taşır. Bir dağ düşünün… Rüzgâr vurur yıkılmaz, fırtına kopar eğilmez. Dayı da yeğeninin hayatında tam olarak böyledir. Sessizdir belki ama varlığı güven verir. Her insanın arkasında böyle sağlam bir dağ olmaz. O yüzden dayı-yeğen bağı, dostluktan da öte bir gönül bağıdır. Zaman geçer, insanlar değişir, yollar ayrılır belki… Ama gerçek dayı sevgisi kolay kolay eksilmez. Çünkü o bağın temelinde çıkar değil, yürek vardır. Yeğenin başarısıyla gururlanan, derdiyle dertlenen bir adamın sevgisi başka hiçbir şeye benzemez. Bugün dönüp baktığımızda anlıyoruz ki; insanın hayatında bazen tek bir sağlam insan yeter. Arkanda dağ gibi duran bir dayın varsa, hayata karşı bir adım daha güçlü yürürsün.